Emotie

Veel non-profit instellingen vinden zichzelf in een lastig pakket dezer dagen. Donaties dalen en subsidies worden teruggeschroefd of zelfs ingetrokken.

Bezien vanuit de consument is het goed te begrijpen. In krappere tijden is de donatie aan een goed doel wellicht het eerste dat geschrapt wordt. Dit is een bezuiniging waar hij zelf namelijk niets van voelt. Maar voor jouw organisatie is dat waarschijnlijk anders.

Hoe zorg je er voor dat je donateurs genoeg in je zaak blijven geloven dat ze je blijven steunen, zelfs in mindere tijden?

Emotie. Het gene wat voor consumenten de keuze bepaalt tussen ondergoed van 35 euro in plaats van een onderbroek van 1,75. Niet vanwege de lettertjes op de elastieken band maar vanwege het gevoel dat de combinatie van deze letters naar hen communiceert. Het kiezen voor een product of merk, speelt zich af in het hart, en niet in het hoofd.

Emotie is het gene wat wij als bedrijf al jaren als basis nemen om merken te versterken. Wij willen weten of je echt een klik maakt met je achterban. Ben je alleen maar tegen ze aan het schreeuwen, of wordt er ook geluisterd? Haal je alleen geld weg bij je doelgroep of krijgen ze er ook iets wezenlijks voor terug? Waarom zouden mensen je willen steunen? Komen je doelstellingen wel goed door bij het publiek?

Wat we waarnemen bij consumenten in tijden van crisis, is ook waar te nemen bij merken. Terwijl donateurs hun bijdrage schrappen, schrappen merken hun communicatie budgetten. Maar moet communicatie dan zo duur zijn? Wat zijn goedkopere manieren om donateurs te activeren en gemotiveerd te houden? Houdt de communicatie op nadat de campagne is afgelopen? Wij vinden van niet.